Odsłonięcie kamienia w Puszczy Kampinoskiej

Uroczystość odbyła się dzięki współpracy Stowarzyszenia Thunder Independent z Kampinoskim Parkiem Narodowym

Załoga Halifax’a W-7775 „R” w składzie: pilot F/S Stanisław Jensen, pilot P/O Kazimierz Szrajer,  nawigator F/O Radomir Walczak (jednocześnie dowódca operacji) , radiotelegrafista Sgt. Franciszek Janik,  mechanik pokładowy Sgt. Berwick G.A. – RAF, strzelec – Sgt. Władysław Nalepa, Sgt. Rozprym. Samolot wystartował z lotniska RAF Tempsford i po osiągnięciu określonego punktu nawigacyjnego dokonał zrzutu na placówkę „Igła” o godzinie 00.33.   

W czasie powrotu do Wielkiej Brytanii samolot został zaatakowany przez niemiecki ME-110, w skutku którego podziurawione zostały skrzydła, kadłub oraz statecznik Halifaxa, niemniej jednak samolot bezpiecznie powrócił do bazy, po locie którego łączny czas wyniósł 11 godzin i 45 minut. 

„Dnia 30.VIII. Air Ministry zarządziło „red warning” dla trzech samolotów – trzech ekip. Gotowość ekip do wyjazdu na lotnisko uzyskano według planu – godz. 14.30. O godz. 14.30 lot został odwołany na skutek niepomyślnych warunków atmosferycznych”.

„Dnia 1.IX. – o godz. 12.oo – „yellow warning”, który trwał do godz. 16.10. Ekipy czekały w pełnej gotowości. O godz. 16.30 zarządzono lot. Ekipy udały się na lotnisko. Na skutek tak długiego wyczekiwania, odprawa ekip na lotnisku odbyła się w bardzo pospiesznym tempie”.

„Nastąpiła wspaniała chwila – start trzech samolotów do Polski – po raz pierwszy w historii lotów do Polski: – lot 11/15, ekipa ob. Las (Reumatismus), na plac. odb. „Ugór”, nawigator – kpt. obs. Król, godz. 19.oo; – lot 12/16, ekipa od. Żmudzin (Smallpox) na plac. odb. „Rogi”, nawigator – por. obs. Wodzicki, godz. 18.44; – lot 12a/17, ekipa ob. Kalia (Chikenpox), na plac. odb. „Igła”, nawigator – por. obs. Walczak, godz. 18.55”.

(…) Duch ekip – doskonały. Załogi – jak zawsze – wspaniałe. (…) – lot 12a/17 – por. obs. Walczak – dokonał zrzutu wprost na plac. odb. „Igła” o godz. 0.33. Sygnał świetlny plac. odb. doskonale widoczny. Wszystkie spadochrony rozwinęły się. (…) W drodze z Anglii, na wysokości Holandii, samolot został zaatakowany przez Messerschmitta i został podziurawiony (skrzydła, kadłub i statecznik). Na skutek uszkodzenia systemu elektrycznego jeden container został w samolocie. Samolot przeznaczono do rozbiórki. Samolot lądował o godz. 06.40. 

W ramach operacji „Chickenpox” do Polski skoczyło 5-ciu Cichociemnych Spadochroniarzy Armii Krajowej:

Do okupowanej Polski skoczyło pięciu Cichociemnych:

Por. cc Bolesław Jabłoński ps. „Kalia”

Por. cc Władysław Tadeusz Kochański ps. „Bomba”

Por. cc Jan Woźniak ps. „Kwaśny”

Por. cc Stanisław Maciej Winter ps. „Stanley”

Por. cc Franciszek Rybka ps. „Kula”

Por. cc Bolesław Jabłoński ps. „Kalia”, „Bill”, „Emma”, „Witocin”, vel Bolesław Jasieńczyk, vel Stanisław Lewandowski. Urodzony 6 października 1909 w Opatowie, Znak Spadochronowy nr 0952, , zm. 12 marca 1982 w Warszawie – major, inżynier chemik, oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, oficer wywiadu ofensywnego Armii Krajowej, szef wywiadu Komendy Okręgu Łódź AK, uczestnik kampanii wrześniowej, norweskiej i bitwy o Narvik.

Po skoku i aklimatyzacji otrzymał przydział do Okręgu Łódź AK, początkowo, od października 1942 roku do sztabu Okręgu, od stycznia do lutego 1943 roku do maja/czerwca 1944 roku był szefem Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego. Zajmował się m.in. lokowaniem agentów, również poza okręgiem, na kierunkach centralnych i północnych terenów Rzeszy, m.in. w Hamburgu, Berlinie, Gdańsku, Królewcu, Bremie, Monachium i Kolonii. W ramach pracy Oddziału II zebrano szereg informacji o policji niemieckiej i działaczach NSDAP w Łodzi. Umieszczono również informatorów w sztabie XIII Korpusu Wehrmachtu w Łodzi oraz sztabie Ober-Ost (Dowództwo Wschodnie) w Spale. 

Został pochowany na warszawskich Powązkach Wojskowych (kwatera D14-1-5).

Por. cc Władysław Tadeusz Kochański ps. „Bomba”, „Bryś”, „Duży Władek”, „Wujek”, vel Władysław Krochmal.  Znak Spadochronowy nr 0837, ur. 7 listopada 1918 w Stanisławowie (obecnie Ukraina), zm. 12 grudnia 1980 w Krakowie – kapitan, harcerz, oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, II Odcinka „Wachlarza”, Kedywu, Inspektoratu Rejonowego Równe Okręgu Wołyń AK, więzień NKWD, sowieckich łagrów: Tiemłag, łagier nr 5 MWD, Kołyma (1945-1955). W dniu wybuchu wojny miał 20 lat; w dacie skoku do Polski 23 lata.

Podjął pracę oraz studia w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Krakowie uzyskując w 1963 r. tytuł magistra. Zmarł bezpotomnie 12 grudnia 1980 roku w Krakowie, przeżywszy 62 lata.

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, gdzie znajduje się jego grób w kwaterze B-21-10.

Por. cc Jan Woźniak ps. „Kwaśny”, „Rozbitek”, vel Jan Łuczko, Zwykły Znak Spadochronowy nr 0827. Urodzony 13 września 1917 w Buszkówku (powiat kutnowski), zm. 19 marca 1984 w Bydgoszczy – kapitan piechoty, harcerz, inżynier mechanik, oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, Armii Krajowej, Okręgu Nowogródek AK, uczestnik kampanii wrześniowej, dowódca kompanii szturmowej 7 batalionu 77 Pułku Piechoty AK, cichociemny. Po aklimatyzacji dostał w październiku otrzymał przydział do Okręgu Nowogródek AK, gdzie w styczniu 1943 roku objął stanowisko dowódcy Kedywu i zastępcy komendanta Inspektoratu Południowego tego okręgu. Organizował i szkolił patrole dywersyjne, prowadził działania dywersyjne na szlakach komunikacyjnych Inspektoratu, produkował materiały wybuchowe i miny. Od maja 1944 roku dowodził specjalną kompanią szturmową w VII batalionie 77 pułku piechoty AK. Brał udział w operacji „Ostra Brama”. Po walkach o Wilno wrócił na teren Inspektoratu. Po wojnie Pracował w: Oddziale Mechanicznym Zarządu Trakcji PKP w Szczecinie jako inżynier techniczny (1945–1951), Zakładzie Wiodącym Kombinatu Wyrobów Nożowniczych i Nakryć Stołowych „Gerlach” jako główny mechanik, Bydgoskich Zakładach Przemysłu Gumowego „Stomil” w Bydgoszczy jako główny mechanik i od 1963 roku w Dziale Produkcji Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy na stanowiskach: starszego inżyniera, kierownika oddziału produkcji, specjalisty planowania i kierownika zespołu.

Pochowany na cmentarzu św. Wincentego à Paulo w Bydgoszczy.

Por. cc Stanisław Maciej Winter ps. „Stanley”, „Chorąży”, „Biały”, „Stiopka”, „Rudy”, vel Stanisław Maciej Zimowski, vel Jan Hryniewicz. Zwykły Znak Spadochronowy nr 1068, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1633 r. Urodzony 9 lutego 1908 w Nowym Sączu, kapitan piechoty, urzędnik skarbowy, oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, Okręgu Nowogródek AK, uczestnik kampanii wrześniowej, m.in. dowódca 2 batalionu 78 Pułku Piechoty AK, więzień GZI WP.

6 kwietnia 1945 roku został aresztowany przez Główny Zarząd Informacji pod zarzutem planowanej dezercji. 7 maja 1945 roku Wojskowy Sąd 2 Armii Wojska Polskiego skazał go na karę śmierci. Wyrok został wykonany w ruinach pruskiego zamku w Poznaniu przez funkcjonariuszy NKWD.

Por. cc Franciszek Rybka ps. „Kula”, „Grota”, vel Franciszek Borysewicz, vel Krystyn Matusiak, vel Franciszek Mysłowski, Zwykły Znak Spadochronowy nr 1054, ur. 7 czerwca 1918 w Libuszy (powiat gorlicki), zm. 13 czerwca 1986 na Majorce (Hiszpania) – kapitan piechoty, oficer Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej, Armii Krajowej, Okręgu Nowogródek AK, uczestnik kampanii wrześniowej, zastępca dowódcy Zgrupowania Stołpeckiego AK.

Po aklimatyzacji dostał w październiku przydział do Okręgu Nowogródek AK, a od stycznia 1943 roku – na stanowisko zastępcy komendanta Ośrodka Stołpce Obwodu Baranowicze AK. Od 13 stycznia 1944 roku był komendantem tego ośrodka. W kwietniu 1944 roku objął stanowisko zastępcy dowódcy Zgrupowania Stołpeckiego, które przedarło się do Puszczy Kampinoskiej. 1 sierpnia został wysłany do Warszawy, gdzie na Ochocie zaskoczyło go Powstanie Warszawskie. 12 sierpnia wyszedł z ludnością cywilną do obozu w Pruszkowie, skąd zbiegł do Milanówka. W grudniu został przerzucony do Oddziału Partyzanckiego „Doliny”, z którym walczył na Kielecczyźnie i w Opoczyńskiem do rozwiązania Armii Krajowej.

Zmarł podczas urlopu na Majorce. Został pochowany na cmentarzu w North Sheen w Londynie. Lokalizacja grobu – 16G 362.